Gedachtenkracht

Het is eenvoudig om jezelf in dit leven klein te houden. Door te doen en te luisteren naar wat anderen zeggen en door te geloven dat een ander het weet. Tenminste dat is in eerste instantie het makkelijkst, maar in principe maak je jezelf er niet gelukkig mee en dat wordt op termijn voelbaar.

Het zit niet direct in ieders aard om goed bedoelt advies te negeren en niet te luisteren naar hoe het ‘hoort’. We zijn immers groot gebracht met de opdracht ‘braaf te zijn’. Op school goed op te letten, wat je daar leert voor waar aan te nemen en je vooral aan de regels te houden. 

Als je een beetje doorkrijgt waardoor het komt dat jij je zo netjes aan de regels van een ander houdt en altijd ja knikt naar bijvoorbeeld je werkgever, ga je begrijpen dat er veel meer mogelijk is om vorm aan je leven te geven.

Door groter te gaan denken, verdwijnen ook de kleinerende gedachtes over jezelf en zie je meer mogelijkheden. Overtuigingen die jou beperken kan je met anders denken positief ombuigen. Wanneer we stoppen met denken dat we perfect horen te zijn en niet mogen falen, ontstaat er ruimte om stappen te zetten waar soms risico’s aan kleven.

De kracht van doen zit altijd in ons denken. Want wanneer is iets een risico en wie bepaalt de waarde van het risico? Zijn dat niet onze eigen gedachten? 
Je denken over de term ‘falen’ en ‘misstap’, bepaalt de ernst ervan. Wie bij de pakken neerzit beleeft een tegenslag als zwaar. Zij die weer opstaan en zich richting nieuwe mogelijkheden wenden, ervaren het als een vervelende, maar wijze les.

Gedachten zijn krachtig! Je kan jezelf keurig ermee klein houden en eveneens in beweging zetten om veel meer uit het leven te halen.
Wil je verandering? Begin met anders denken.


Universele wet

De afgelopen week werd ik verrast met een geweldig cadeau! Een jaartraining van The Work van Byron Katie, gegeven door Liane den Hartog. De vier vragen van The Work vind ik magisch, daarom wil ik ze graag toepassen in mijn eigen leven en dus ook in mijn werk. De training stond al een jaar op mijn verlanglijst en aanstaande vrijdag is het zover. Ik ben zo blij als een kind!

Herken je dat? Dat dingen die je graag wilt, maar op de één of andere manier nog niet mogelijk voor je zijn, zo ineens op je pad belanden? In mijn leven zijn het er al zoveel dat ik ze niet meer kan tellen. Dat geeft mij vertrouwen in het goede. Ik zorg daarom dat mijn focus op het goede is gericht. We maken allemaal wel minder leuke dingen mee en ik geloof, dat hoe meer je de focus richt op wat goed is, er meer dingen ontstaan die goed zijn. Een universele wet, omdat alles wat je aandacht geeft groeit! 

Je hebt natuurlijk niet alles in de hand, maar in heel veel dingen wel. Ik neem als voorbeeld mijn timeline van Facebook. Gelukkig heb ik veel ‘vrienden’ die leuke en gezellige berichten posten, maar er zijn er ook die hun aandacht geven aan gewelddadige berichten. Berichten die ze delen en erbij vermelden hoe erg ze het vinden. Soms met vervelende bewoordingen, waaruit je kan opmaken dat het ze emotioneel heeft geraakt. Maar wie helpen ze met het delen van deze berichten? Sta jij er wel eens bij stil voordat je dergelijke berichten deelt? Want wat er vooral mee bereikt wordt, is het verspreiden van angst en ellende. En daarnaast worden anderen weer op het idee gebracht om dergelijk gedrag te vertonen, simpel door de kracht van aandacht!

Als er iets is waar je tegen bent, geef dan aandacht aan dat waar je voor bent! Met het delen van vrolijke en mooie berichten verspreid je de lach, warmte en het goede voorbeeld. Juist voor de mensen die het even niet makkelijk hebben, kan je met een leuk, lief en vrolijke Facebook post immers weer wat hoop en vertrouwen op het scherm toveren. 

Byron Katie heeft een bijzondere visie op de realiteit.
In de basis stelt ze deze vier vragen: 
1, Is het waar?
2, kun je absoluut weten dat het waar is?
3, Hoe reageer je, wat gebeurt er, als je die gedachte gelooft?
4, Wie zou je zijn zonder die gedachte?

De antwoorden op deze vier vragen, zijn steeds weer zo verrassend, dat ik mij er een jaarlang in ga vastbijten. Yeah!


Rust in de storm

De lente heeft zich al vroeg laten zien dit jaar en wat was het genieten van de warmte en zingende vogels. We zijn alweer enige dagen uit die zalige lenteroes. De ene grap na de ander over de zomertijd en het herfstweer heb ik voorbij horen komen en de storm die zich momenteel uitleeft, trekt zich daar niets van aan. Ze blijkt er geen genoeg van te krijgen. Het is niet anders, we moeten het ermee doen. 

En zo hoor ik mijn moeder in mijn gedachten zeggen; “De mens is soms net als het weer” en ik denk ja, zo waar, al die veranderingen en onstuimigheden zitten ook in ons. 

Het gevoel van de hele wereld aan kunnen als alles op wieltjes loopt en van blijdschap stralen. Heerlijk! En vervolgens kom je in een lage drukgebied terecht, waarin je niet vooruit te branden bent. Het gevoel dat je een roltrap oploopt in tegengestelde richting. Geprikkeld raken door opmerkingen waar je anders je neus voor ophaalt. En bij de laatste druppel blaas je alle boosheid en verdriet op volle kracht eruit. Ook heerlijk! Of in ieder geval, lekker de druk eraf ;) 

En ja, je moet het ermee doen, maar je hebt wel een keuze in hoe je dat doet. In plaats van je te ergeren, kan je het ook laten gebeuren. Behalve je humeur, verander je er verder toch niets aan. Een natte donkere herfstdag geef je al snel gezelligheid met een kaarsje en een kopje thee. Omdenken is de kracht van iedere obstakel in je leven. Ook van je eigen hoge en lage drukgebieden. Laat het er zijn. Je gaat ook niet tegen het fijne gevoel in, waarom dan wel tegen die vermoeidheid wanneer je draagkracht wat minder is en om rust vraagt?

Je helpt jezelf door meer van jezelf te accepteren, meer toe te staan wanneer het niet gaat zoals je graag zou willen. Ik spreek uit ervaring. Ik ken dagen waarin ik mij krachtig en energiek voel en dagen dat ik mijzelf meer de rust mag gunnen. Als ik dat niet doe, word ik stil, trek ik mij terug en slaap ik minder goed. Zodra ik van mijzelf ga balen, omdat ik niet kan presteren, daalt mijn energiepijl nog verder. Dat balen helpt dus echt niet. Accepteren wel. 

Dit is ‘nu’ en in het ‘nu’ heb je te doen wat het ‘nu’ nodig heeft. Wie die regel hanteert zal ervaren dat je in iedere storm een plekje voor je rust kan vinden.

Vanuit je kern

Grip op het leven.
Invloed op de mogelijkheden.
Doen wat je hart je ingeeft.
Minder in je hoofd, waar zorgen en problemen elkaar versterken.
In actie komen, om al het positieve vrijheid te geven.

Dat is leven vanuit je kern!

Voor veel mensen is dat nog moeilijk. Ze kruipen in een schulp, waardoor hun kwaliteiten verborgen blijven.
Kwaliteiten die voor hen vertrouwd en gewoon zijn, maar niet aan de wereld worden getoond. Ze beseffen nog niet dat ze een meerwaarde voor anderen kunnen zijn.

Leven vanuit je kern begint met eigenwaarde. Zorg dat je geen negatieve gedachten hebt over jezelf. Die zijn nooit terecht! Overtuig jezelf dat alles wat je als fouten ziet, juist lessen zijn. Want wie maakt er bewust fouten? Jij? Ik kan het mij niet voorstellen…
Iedereen heeft achteraf weleens de gedachte dat zaken anders hadden gekund. Dat heet leren. Wanneer je met die gedachte blijft rondlopen, kan je jezelf de vraag stellen: “had ik het toen anders kunnen doen?” Je zal ontdekken dat het antwoord nee is.

Als je het toen had geweten, had gekund, dan had je dat echt wel gedaan. Stop met het jezelf kwalijk nemen over hoe je hebt gehandeld. Wanneer je anderen pijn hebt gedaan, bied dan je excuses aan en ga van daaruit weer verder. Wie zichzelf blijft beschuldigen, heeft zichzelf de vraag te stellen: "begrijp ik het doel van het leven wel?" ;-)
Want vanaf dag één dat je hier op aarde bent, gaat het om leren, jezelf ontwikkelen.

Grip op je leven krijg je door meer bewustwording en door van binnenuit te leven!
Ruim je interne blokkades op! Blijf er niet in hangen en zorg vooral dat je er geen slachtoffer van wordt.

Een neerwaarts pad gaat altijd sneller dan klimmen, maar klimmen geeft voldoening en uitzicht op mogelijkheden.

Navigatiesysteem: Uit

Zijn wie je bent en doen wat je van binnenuit wilt, is de kern van succes.
Het is alleen niet zo makkelijk in een wereld waarin we van vele kanten worden beïnvloed, over wat goed, gezond en belangrijk is en wat niet. Vanuit onszelf denken wordt veelal belemmerd door allerlei regels en adviezen die we van anderen aannemen als waarheid. 

Het is te vergelijken met een navigatiesysteem. We gaan er vanuit dat het systeem het beter weet en denken zelf niet meer na over hoe we het beste kunnen reizen. Zolang we blijven geloven dat de ander het beter weet, kunnen we nooit vanuit onze kern denken en zijn.

Dus wanneer je gaat navigeren zonder een systeem, moet je zelf weer nadenken en uitzoeken hoe je moet reizen. Je zal actiever en selectiever moeten worden in wat jij zelf wilt. 
Door van binnenuit te gaan leven, zal je ervaren dat je veel meer kan. Het vertrouwen in je intuïtie zal versterken en je zal ervaren dat er meer manieren zijn om vorm aan je leven te geven. Je gaat veel eerder op onderzoek uit om te weten wat je mogelijkheden zijn. Door zo je eigen route te bepalen, zal je een gevoel van vrijheid ervaren. 

Het zal je echt niet behoeden van obstakels op de weg, maar het zal je wel actiever maken in het oplossingsgericht denken. Je zal bij het vragen van adviezen dicht bij jezelf blijven om te voelen wat wel en niet past, in plaats van adviezen voor waar aan te nemen.

Door te zijn wie je bent en te gaan doen wat je van binnenuit wilt, zal je rust ervaren. Want de ballast van moeten en hoe het hoort zal verdwijnen.  

Advies uit het hart

Met de ervaringen die we zelf hebben opgedaan en van hebben geleerd, willen we vaak adviseren met wat iemand wel en niet moet doen. Goed bedoeld en vaak vanuit liefde omdat je de ander het beste wenst. Je wilt voorkomen dat ze tegen dezelfde hindernissen lopen dan jij hebt gedaan. Het is goed om je verhaal te delen. Een ander kan daar ook van leren. Maar het is net zo belangrijk om de ander de ruimte te geven om zijn eigen keuzes te kunnen maken. Dat is immers ook de bedoeling van het geven van advies.

Toch gebeurt het vaak dat de adviseur teleurgesteld is wanneer het advies niet wordt opgevolgd. Dat is jammer, want besef dat ieder advies gebaseerd is op eigen ervaring vanuit je eigen persoonlijkheid. Ieder mens is anders en doet zijn handelingen op zijn eigen manier. Wanneer je advies niet wordt opgevolgd, weet dan dat je iemand een verhaal rijker hebt gemaakt. Bij het niet opvolgen, betekent dat niet dat het ook in de wind wordt geslagen. Mensen nemen verhalen mee, ter overweging en ook om weer te delen. Soms past het en soms past het niet en wordt er een andere weg ingegaan.

Wanneer iemand jou een advies geeft is dat heel aardig. Ga daar als eerste vanuit. Besef vervolgens dat dit advies vanuit de visie en perceptie van die persoon is. Stel jezelf de vraag; past dit advies bij mij? 
Ook al heeft die persoon veel ervaring en wijsheid in pacht, ga bij jezelf te rade of je het advies kan gebruiken. Soms voelt het meteen goed, soms voelt het vreemd en verward en soms voelt het direct als niet bruikbaar. Maar laat het even bezinken, slaap er een nachtje over en bespreek het met anderen. 

Het is enorm waardevol als anderen hun kennis en ervaring met jou willen delen en je van daaruit adviseren. Wees daarvoor dankbaar en laat ze dat weten. Ook als je het advies niet toepast, juist ook dan! 

Iemand adviseren, is niet perse iemand iets willen leren. Maar iets waardevols van jezelf meegeven ter overweging. Dat maakt een advies, een gebaar.

Leven richting het einde

Net op het moment dat ik koffie wil gaan zetten en nog voor mijn laptop zit, lees ik de titel van een artikel op Facebook. Er staat;
"In deze organische eieren verander je na je dood in een boom"
Zittend op het puntje van mijn stoel lees ik vluchtig een stukje tekst.
De mogelijkheid om naast cremeren of begraven nog een andere optie te hebben, namelijk een eivormig “seed”-kist. Gemaakt van 100% biologisch afbreekbaar zetmeelplastic, waarin de overledene in foetushouding in de grond gepland wordt. Waarna een boom naar keuze uit het rottende lichaam zal groeien. Luguber? Misschien. Maar dat is begraven of cremeren eigenlijke net zo goed.’ 
Ik maak wat lachende geluiden en wil mijn man vertellen over wat ik nu toch lees, waarop hij zegt “Koffie!”  

Zo sta ik in de keuken nog na te denken over de dood en de keuzes daarna. Ik vind het een prachtig idee om na je leven, een boom van je lichaam te laten groeien. Lijkt mij voor de nabestaanden ook mooi. Vooral als de boom het ook nog goed doet ;-) De wereld zal een stuk groener worden als veel mensen deze keuze maken. 

En zo gaan mijn gedachten verder. Nadenken over de dood en de duur van je leven doen we denk ik te weinig en niet serieus genoeg. Wanneer je echt bewust bent dat je maar voor tijdelijk dit aardse leven leeft, heb je dan niet veel meer behoefte om ook iets moois van dit leven te maken? Besef je dan niet veel beter dat uitstellen van alle dingen die je nog wilt doen, steeds minder kans krijgen om ze te realiseren? Is de dood dan niet een minder heftige gebeurtenis, dan wanneer je er niet aan wil denken of over wil praten? 

De dood hoort net zo goed bij het leven als de geboorte van een baby. Beide gebeurtenissen geven diepe emoties en bij beide gebeurtenissen wordt vaak het leven gevierd. En toch wordt de dood veelal gezien als iets waar je beter niet aan kunt denken. Maar des te meer je bewust bent van het einde, des te meer tellen kleine irritaties in het leven niet meer mee. Omdat ze in vergelijking er niet toe doen. Het maakt dat je veel meer kan accepteren, doordat je gericht bent om het mooiste uit het leven te halen en dat aandacht te geven. Met die gedachte haal je meer plezier uit het goede wat er in je leven speelt. Het maakt dat je veel sneller vanuit wilskracht doorzet en duidelijke keuzes maakt. 

Inmiddels is de koffie gedronken en ging ons gesprek gezellig over de dood. Ik ben benieuwd waar jij het, na het lezen van dit blog over zal hebben als je in gezelschap bent.

Voor wie meer informatie over de “seed”-kist wil, is hier de link. 

De reis

Mensen die bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling zijn op reis. Een reis naar rust, vertrouwen en vrijheid. Wat je ook kunt vertalen als een reis naar succes. Andersom klopt de vertaling meestal niet. Want succes geeft niet altijd rust en vertrouwen, vaak juist niet. Succes kan ook voor angst zorgen, angst om het succes weer te verliezen. 

De reis van persoonlijke ontwikkeling is een avontuur. Niets is zo spannend als jezelf ontdekken, je angsten onder ogen zien en je diepste emoties te voelen. Om de reis succesvol te volbrengen, zijn er een paar skills onmisbaar: acceptatie en eigenliefde. 

*Acceptatie is als het ware je spiegel van de realiteit. Het laat je zien wat is. Wie niet kan accepteren wat hij/zij onderweg tegenkomt, komt in een strijd terecht en zal niet verder komen dan de eerste hindernis. 

*Eigenliefde zal je zaklamp zijn. Op de duistere paden waar angst zich voedt, zet je de liefde in. Haar licht zal stralen, het zal je moed geven en je angst vervagen. 

Het bijzondere tijdens deze reis van persoonlijke ontwikkeling, is de ontmoeting met andere reizigers. Het gevoel dat je niet de enige bent in deze reis, het delen van de ervaringen en de tips die je onderling deelt. Deze ontmoetingen verrijken, geven nieuwe vriendschappen en laten je ervaren dat je best al een heel eind hebt afgelegd en bent gegroeid.

Het gemak is, dat je deze reis overal en altijd kan voortzetten. Het maakt niet uit waar je bent en met wie je bent. 
En des te meer je jezelf laat zien, des te meer je zal ervaren dat jij, met jouw inzichten en opgedane wijsheden, steeds meer voor anderen een voorbeeld blijkt te zijn. Een voorbeeld van succes. Omdat je steeds meer rust uitstraalt, vertrouwen hebt in de keuzes die je maakt en je daardoor zichtbaar in vrijheid beweegt. 

Gespreksstof

Ken je dat, dat je een verhaal in je hoofd maakt over een situatie die nog niet heeft plaatsgevonden? Dat je alvast bedenkt wat de ander tegen je gaat zeggen of vragen, als je een gesprek gaat krijgen? Bijvoorbeeld in een sollicitatiegesprek, of een eerste date. Het zijn vaak situaties die we spannend vinden en waarin we onszelf niet voldoende vertrouwen.

Deze week had ik daar met iemand een gesprek over. Het gaf deze persoon nogal wat onrust.

Zodra we gaan invullen wat de ander van je zal vinden, bouwen we een spanning op. Zowel bij negatieve als bij positieve invullingen. Die spanning neem je mee in het gesprek. Wanneer je een negatief verhaal hebt bedacht, zal je minder spontaan zijn. Bij een positief verhaal kan je overmoedig overkomen. Beide leveren een spanning op die invloed zullen hebben op jouw houding. Al heb je nog geen woord gesproken, je lichaam heeft allang gecommuniceerd met jouw afspraak.

Belangrijk om te doen, is jezelf een positief gevoel voor te stellen over hoe jij je zal voelen tijdens dat gesprek. Leef je in wat dat gevoel met jou doet, geeft het je vertrouwen, rust? Maak het zo echt mogelijk, ervaar het! Door dit denkbeeldig te ervaren oftewel te visualiseren, zal je met meer vertrouwen het gesprek ingaan, doordat je het al hebt ervaren. Laat iedere verwachting over het gesprek los. Vul niks in over richtingen en bedenk geen eindscenario. Dat laat je over aan hoe het gesprek zich zal vormen. Herhaal voor jezelf een aantal keer dat je niet perfect hoeft te zijn, ook niet tijdens dat gesprek. Het gaat erom dat jij je goed voelt en je beste ‘ik’ kan zijn waardoor je een goed gesprek kan voeren.

Invullen is goed wanneer het om jezelf gaat en het positief is. Alles wat je voor een ander loopt te verzinnen is verspilde energie. Ook als je achteraf gelijk hebt. Want in die zelfde tijd had je mooi even het beste uit jezelf kunnen halen. 


Geluksgevoel als keuze

Het geluksgevoel ervaren heeft vooral te maken met hoe je naar het leven kijkt. Wie zich zorgen maakt over situaties, religie en ziektes, zal minder vaak geluk ervaren en uitstralen. Geluk is puur het leven ervaren zoals het zich presenteert. Dat wat er is, daarin is geluk aanwezig. Ook al staat je bankrekening op rood of heb je een ernstig zieke geliefde, in die momenten is ook het geluksgevoel te vinden. 

Het ervaren van geluk verdwijnt zodra we ons richten op alle spookbeelden die we in ons hoofd halen. Waardoor we angst vergroten en gaan wijzen naar anderen om een schuldige te vinden van het ongeluk. Je verliest daarmee altijd je geluksgevoel.

Geluk komt voort uit hoe jij het leven benadert. Zolang jij je richt op alleen het negatieve om je heen, zal je ook weinig vrolijkheid uitstralen. Wat als gevolg kan hebben, dat de mensen die positief zijn ingesteld, jou eerder negeren. Mensen met negatieve gedachten weten elkaar snel te vinden, ze voelen zich veilig bij elkaar. Dat vergroot nog eens de negatieve wereld om hun heen, waaruit ze hun gelijk kunnen halen.

Wie meer geluk in zijn leven wil ervaren, zal vaker stil moeten staan bij zijn eigen leven. Zonder te denken wat je allemaal mist, maar te kijken naar wat je allemaal hebt. Geluk kan alleen maar groter worden door het te omarmen. Je trekt daardoor ook meer positieve mensen aan, waardoor jouw omgeving met meer geluk en positieve energie omringd wordt. 

Mensen zijn sterren in het verzanden van negativiteit. Naar beneden dalen is voor velen altijd makkelijker dan naar boven kijken en de trap beklimmen. Het vasthouden aan positieve gedachten heeft vertrouwen in het goede nodig. Weten dat de zon weer zal schijnen, weten dat tegenvallers bij het leven horen, bij iedereen. 

De kunst om het geluk te blijven ervaren zit altijd in je gedachten. Zoals je denkt, zoals je handelt en zoals je gelooft. 


Stel

Iedere dag maken we keuzes. Ik werd gebeld door een vriendin van mij, of ze langs kon komen. We hadden elkaar al een ruime tijd niet gezien en haar zoontje van negen maanden was inmiddels ook alweer gegroeid. Ondanks dat ik wist dat ik nog taken had liggen, zei ik; “ja, gezellig!” 

Het was prachtig weer, we hebben een heerlijke lange wandeling in de zon gemaakt. Er ligt hier nog een beetje sneeuw, wat alles extra sfeervol maakte. Thuis een kopje thee, gezellig bijpraten, gitaarspelen en genieten van dat kleine mannetje. We hebben samen de tijd goed gevuld.

Doordat ik grotendeels mijn schrijftijd aan deze waardevolle gezelligheid gegeven heb, bleef er nog weinig tijd over om nog een blog te schrijven. Ik ben een mens die in mogelijkheden denkt en had al snel, maar met enige twijfel, een oplossing bedacht.

Gemak dient de mens zeggen ze, al koste het mij even moeite om mijzelf te overtuigen dat het goed was om daar een keer gebruik van te maken. 

Herken je dat, dat je van jezelf verwacht om het beste eruit te halen en dat dat dan niet makkelijk mag zijn? Ik betrapte mijzelf daar even op, maar gaf er geen gehoor aan.

Dus knip en plak ik deze metafoor in mijn blog. Geschreven in 2012 bij de start van Metafoor Schrijver 

 

Stel

Jij bent de koning van een land van liefde en kwaad
En besluit dat het volk in vrede zal leven
Met het besef, dat het één niet zonder de ander bestaat
Geef je de opdracht, het kwaad geen aandacht te geven

De liefde bekroon je met veel bloemen en licht
Het kwaad die dat niet verdraagt, schuilt stil in het duister
Je laat het daar zijn, accepteert zijn gerommel
Je hebt alleen oor, voor het mooie en ‘t kleinste gefluister

En al komt er een dreiging van het kwade gedrocht
Jij vertrouwt op de liefde, haar licht, haar kracht
Daarmee temt ze de stormen de gruwelgebaren
En ontneemt ze zijn grip, op de troon van macht

Stel, dit land is jouw hoofd, jouw gedachten
Dan ben jij de koning van al jouw krachten


Onzekerheid als kwaliteit

Voor veel mensen vormt onzekerheid een blokkade om te kunnen doen wat ze graag willen. Wat ik regelmatig mensen hoor zeggen is; 

“Ik ben onzeker. Het is zo moeilijk om dat te veranderen, hoe kan ik dan bereiken wat ik wil?” 

Onzekerheid kun je niet veranderen. Je hebt te leren om op een goede wijze ermee om te gaan. Onzekerheid heeft zijn kwaliteiten zoals: zorgvuldigheid, vriendelijkheid en het inleven in een ander. Het maakt dat je keuzes overweegt en nadenkt over hoe je handelt. Wie dat niet doet, gedraagt zich al snel als een olifant in een porseleinkast.

Wanneer we in onze onzekerheden blijven hangen, gaan we onze eigen belemmeringen creëren, met in het ergste geval, onzinnige angst gedachten. Als je daarin verandering wilt, zal je eerst moeten geloven dat die verandering mogelijk is. Dat begint door anders te denken. Gedachten hebben immers invloed op hoe we handelen. Zolang je in belemmeringen blijft hangen; “...Ik ben onzeker. Het is zo moeilijk om dat te veranderen, hoe kan ik dan bereiken wat ik wil?...” ligt je focus op de belemmering en onderneem je geen actie op je doel.

Hoe dan wel?

Het helpt om te bedenken dat iedereen onzeker kan zijn. Dat een ander net zo goed als jij met zaken kan worstelen. Het gaat erom dat wanneer je een keuze hebt gemaakt die goed voelt, je niet blijft hangen in onzekerheid. Onzekerheid kan heel makkelijk verder borduren op: 'maar wat als?' en 'stel dat?' Laat die gedachten er gewoon zijn, lach erom, accepteer ze, maar geef er geen aandacht aan. Het is goed om in te calculeren wat de risico's kunnen zijn, maar leg daar niet je focus op! Zodra je weet wat je wilt en de keuze goed voelt ga je het DOEN! Al is het met knikkende knieën en zwetende oksels. Als het gevoel in je buik maar het signaal geeft; 'Dit is goed!' 

Naarmate je steeds meer op deze wijze spannende stappen zet, wordt je zelfbewustzijn groter en groeit het vertrouwen in jezelf. Je comfortzone wordt door al dat stretchen steeds groter. Je zal telkens meer ervaren dat ‘doen’ de motor is om het doel te bereiken.  

Dus ja, wij zijn allemaal onzeker. Het maakt dat we de juiste overwogen keuzes kunnen maken om vervolgens met geloof en vertrouwen, de focus te leggen op het DOEN en GAAN!

Jouw wereldbeeld

Als ik naar de berichten van het nieuws luister, wat ik nog maar zelden doe, stemt dat niet vrolijk. Op Twitter en Facebook kom ik berichten tegen van mensen die zich zorgen maken over de wereld. Dat is best te begrijpen wanneer mensen alleen gefocust zijn op dat wat mis gaat. Maar de wereld heeft ook een mooie en vrolijke kant. Net zoals je dag en nacht hebt en goed en kwaad. Dat zal nooit anders zijn. Het is maar net in welk gedeelte jij je bevindt of met al je goedheid naar kijkt en luistert. Met die informatie creëer je je eigen wereldbeeld. 

Ik geloof in de goedheid van de mens en in de liefde die overal te vinden is. Er gebeuren veel mooie dingen op deze wereld. Als je het wil zien zie je het! Wie alleen luistert naar alle trieste nieuwsberichten, zijn focus legt op alles wat mis kan gaan, verliest het goede uit het oog. Waardoor het kwaad in de beleving toeneemt en groter wordt. 

Jij hebt invloed op jouw wereldbeeld. Je kunt kiezen hoe je naar de wereld kijkt en gebeurtenissen ervaart. Als je geen invloed hebt op alle ver van je bed drama's, waarom zal je het dan aandacht geven en je levensplezier ervoor inleveren? Wat gebeurt er met jouw omgeving als je dat toelaat? Hoeveel positiviteit verlies je daarmee? De wereld is gebaat bij vrolijkheid en optimisme. Je hoeft niet blind te zijn voor het negatieve, het is goed dat je weet dat het er is. Daardoor heb je des te meer redenen om van jouw leven en jouw omgeving, iets positiefs te maken. 

We zijn allemaal een voorbeeld voor elkaar door elkaar te inspireren met mooie en goede dingen. Daarmee kleuren we de wereld. Je hebt altijd een keuze hoe je met minder fijne situaties omgaat. Je kan het volledig negatief ervaren, maar je kan ook kijken hoe je er zo goed mogelijk op een positieve manier mee om kan gaan. 

De wereld zal nooit alleen uit goedheid gaan bestaan, wie daar naar streeft of verlangt zal steeds teleurgesteld worden. Door te zijn wie je bent ervaar je jezelf als een krachtig persoon, door een ander te laten zijn, creëer je jouw eigen vrede. Als je dat kan, zal je veel positiviteit ervaren en voor anderen een mooi voorbeeld zijn.


Vier het leven!

Afgelopen maandag was ik met mijn kinderen naar de crematie van onze lieve nicht. Zij was begin november ziek geworden en op 3 januari overleed ze. Zo uit het leven weggetrokken.

Haar gezin was haar trots, haar leven! Twee lieve kleine mannetjes en een liefhebbende echtgenoot laat ze achter. Ze was een warme dankbare vrouw, moeder, dochter, zus, juf en vriendin. Niets vermoedend van het kwaad wat op de loer lag, keek ze lachend naar haar toekomst.

In onze familie maken we het voor de tweede keer mee dat een dierbare, jong en gelukkig, uit een sprankelend leven wordt weggetrokken. Dat raakt enorm. Het maakt je nog meer bewust van de waarde van het leven en de mensen waarvan je  houdt. Het geeft nog meer redenen om het leven volop te benutten en ervan te genieten. De boodschap die we meekrijgen is; LEEF en maak er iets moois van door te doen wat je echt graag wilt! 

Vier het geluk, liefde, vriendschap! Geniet volop van het intense liefdevolle gevoel. Laat je nooit door angst beïnvloeden omdat de dood bestaat en kan toeslaan. Van wie je dan ook afscheid hebt te nemen, zorg dat je alles hebt kunnen geven wat je voor die persoon voelde. Want spijt krijg je van gemiste kansen, die je laat lopen en nooit meer kan inhalen. Spijt kent niet de koestering van fijne herinneringen, spijt kent alleen verdriet.

Zet alles wat je lief hebt in het licht en geniet ervan. Het is er voor jou! 

Volop leven
is een ode 
aan iedere dode

De maatschappij ligt in je eigen straatje

We zitten alweer in de donkere dagen voor kerst. Kaarsjes in huis en kerstverlichting in de tuin. Zo creëren we met elkaar sfeervolle avonden. Het naar de kerstdagen toewerken, zoals ideeën opdoen voor het diner en het uitzoeken van mooie feestkleding, is voor velen een fijne bezigheid. Er zijn ook mensen die deze periode het liefst overslaan. Omdat ze alleen zijn of een dierbare hebben verloren. De feestdagen versterkt bij velen het gevoel van eenzaamheid en verdriet van het gemis. 

Zij die deze eenzaamheid voelen, zouden de uitdaging kunnen aangaan door er anders naar te kijken. Want eenzaamheid wordt vooral gevoed door gedachten. Hoe vaker je uitspreekt dat je geen zin in de feestdagen hebt, des te sterker je het gevoel van verdriet en eenzaamheid in je hart zult voelen. Stop met “ja maar” en ga positief bij jezelf te rade wat je te geven hebt, juist met deze dagen. Voel eens welke energie dat geeft. Maak die omschakeling, want je verandert er je leven mee! 

Denk eens aan verzorgingshuizen of andere instellingen waar handen en aandacht te kort zijn. Zij zullen blij zijn met een extra vrijwilliger. Wat zal het goed voelen als je een ander met jouw aanwezigheid een feestelijke dag kan geven.

En voor hen die omringd zijn met geliefden, luxe van aandacht en gezelligheid. Kijk eens om je heen in je eigen straatje, voor wie kan jij de komende feestdagen het verschil maken? 

Als we met de feestdagen, geluk, verdriet en eenzaamheid samenvoegen, denk ik dat er veel liefde gedeeld zal worden.


Famke

Plezier maken in het leven, is het leukste wat er is. Lachen, dansen en spelen. Daarvan ben ik mij iedere dag bewust. 

Sinds ruim een jaar hebben wij een hondje, Famke. Het is geweldig om te ervaren hoe vrolijk zij altijd is. Als het aan Famke ligt, speelt ze de hele dag. Met een bal, stok, knuffel of een andere hond. Wat de formaten van dat alles ook mag zijn, Famke wordt er vrolijk van! Famke is niet groot, ze staat ongeveer 30 cm hoog op haar pootjes. Ze is ervan overtuigd dat de wereld om haar draait en dat alles en iedereen haar leuk vindt. Verder denkt ze niet voor anderen. Famke vindt zichzelf het belangrijkste van alles. Haar huppelende pootjes waarmee ze parmantig haar neus volgt verraden dat.  Als ze kon praten, zou haar slogan zijn; ‘Hoera! Ik leef en geniet van elk moment waar ik plezier kan maken!’

Samen met Famke kom ik veel hondeneigenaren tegen. Famke ziet de koppels al van verre lopen en gaat dan zitten wachten. In mijn ongeduld heb ik wel eens geprobeerd om haar te laten doorlopen, maar dat wil ze niet. Ze blijft zitten, dus wachten we samen. Het is tenslotte haar uitje. Dat wachten is best wel spannend voor Famke, want het is afwachten of het baasje van de andere hond even blijft staan voor een praatje en een snuffeltje, of gewoon doorloopt. Bij die laatste optie kijken Famke en ik elkaar begripvol aan, vooral wanneer de hond door zijn baasje wordt meegesleurd. Famke is op zo’n moment een ster in het omschakelen. Als ik nog in mijn gedachten zit van aah wat sneu, heeft zij alweer bedacht dat haar leven een feest is en huppelt vrolijk verder.

Op zijn minst één keer per dag, bezoeken we het grasveldje. Onder een grote hulst struik ligt daar een bal verstopt. Deze is al aardig kaal gevreten. Door wat fladders kan Famke de bal met haar bekje vasthouden. Zo vliegt ze met de bal het veld over en dan is het de bedoeling dat ik de bal afpak. Famke weet dat ze sneller is dan ik en rent daarom rondjes om mij heen. Dat maakt de pakkans groter en de spanning hoger. Op commando ‘los’, komt de bal in het gras te liggen. De spelregel is dat ik deze wegschop en we er samen achteraan hollen. Famke wint altijd. Het maakt haar niet uit hoe gek ik huppel, mij verstap, onderuit ga of de bal mistrap en mij ook niet. Het kind in mij houdt zich helemaal niet bezig met een scheur of grasvlek in haar broek. Die ontdekking doe ik thuis, met een glimlach. Een uitje met Famke, stemt mij altijd vrolijk en maakt mij los van serieuze gedachten. 

Plezier maken, lachen en spelen. Verbind ze met eenvoudige dagelijkse dingen en ervaar hoe het geluksgevoel vergroot, als je door de ogen van Famke de wereld inkijkt.

Interesse, respect en een mooie wereld

Doordat we zo gericht zijn op het perfecte leven, geloven velen dat we meer lief kunnen hebben, wanneer alle neuzen dezelfde kant op staan. De ergernis is groot wanneer dat niet zo is en een discussie ontstaat al snel. Dat is niet erg, maar het houdt vaak niet op. Men weet soms niet meer hoe diep te graven om de waarheid boven te krijgen, om zo de ander te willen bekeren van zijn denkwijze.

Maar wat is nou waarheid? Is alles wat ons op school geleerd is waarheid? Denk aan maatschappijleer en geschiedenis. We nemen het aan als waarheid, maar is het ook zo? Want is het niet zo dat we op school een visie hebben geleerd, maar geen kennis van de revisie? Denk maar aan wat we geleerd hebben over de Kruistochten, Communisme en Sinterklaas en de referentiekaders die daar toen aan zijn vastgesteld.  

Volgens mij is het ten eerste belangrijk om op school (en natuurlijk thuis) veel meer te leren respect te hebben voor alles en iedereen. Hoe om te gaan met het onbekende, zonder vooroordelen. De empathie die bij alle kinderen grotendeels aanwezig is, kan daardoor behouden blijven. Kinderen zijn zo eerlijk, puur en begripvol. Ze kunnen hard zijn, omdat ze niet liegen. Kinderen gaan liegen wanneer ze geleerd is, de waarheid niet te spreken. Kinderen spreken niet de waarheid, wanneer ze weten dat ze daarvoor gestraft worden. Zo ontstaat liegen en het niet luisteren. Als wij niet naar kinderen luisteren, hoe kunnen we dan verwachten dat zij wel naar ons luisteren? Wat leren we ze dan?

Als volwassene ben je een voorbeeld, kinderen leren van wat ze zien wat wij doen. En als ik zo naar de volwassene kijk op straat en tv, dan begrijp ik wel dat kinderen het niet altijd makkelijk hebben met opgroeien. Wij zijn spiegels. Kinderen kopiëren het gedrag van volwassenen en nemen aan dat het goed is, of gewenst. 

Zolang wij zelf denken dat we het goed doen en ondertussen naar anderen wijzen waar we ons aan ergeren, ontbreekt de spiegel voor onszelf. Zolang we diepgaande discussies aangaan over goed en fout en verbale agressie gebruiken om de ander tot inzicht te willen brengen, mogen we twijfelen aan onszelf. En mocht die discussie gaan over een deel geschiedenis, dan doet in mijn ogen die hele geschiedenis er al niet meer toe. Maar gaat het om respect voor elkaar, die dan ver te zoeken is. 

Je ergeren aan een ander kan al snel verholpen worden door het stellen van een waarom vraag met oprechte interesse. “Waarom doe je dat of waarom vind je dat? Vertel mij, want ik wil weten welke zienswijze of beleving daarachter zit.” Met interesse in elkaar en juist in hen die een andere mening of beleving hebben over reële zaken, ontstaat er meer respect. We hoeven elkaar niet altijd te begrijpen, dat is onmogelijk, maar kunnen elkaar wel respecteren in hoe we zijn en denken. In sommige gevallen kan het zelfs een mooie aanvulling zijn, op je geschiedenislessen. In ieder geval zal je ervaren, dat er op deze wijze veel meer is om lief te hebben dan aan te ergeren. 

Als we dat voorbeeld kunnen geven aan hen die de toekomst hebben, hoe mooi zal dat de wereld kleuren? 

 Foto: Dirkje Banga

 

Vaar op je vertrouwen

Vasthouden aan wat is, is je veilig willen blijven voelen. Het geeft ook aan dat je veranderingen spannend vindt en weinig vertrouwen in jezelf hebt om ermee om te gaan.

Toch wordt het leven opgebouwd door veranderingen. Alles groeit en verandert, ook jij. Je eigen groei gaat vaak geleidelijk en omdat je er zelf middenin staat, zie je het bijna niet eens. Het zijn vaak de mensen om je heen die je daar op attenderen en complimenten geven. We kunnen niet zonder veranderingen als we ons willen blijven ontwikkelen. Wie de tijd het liefste stil zet om de veiligheid te bewaren, loopt de kans een kluizenaar te worden. 

Veranderingen worden soms als negatief ervaren, maar wanneer de hele ontwikkeling achter de rug is, wordt het vaak als een positieve omslag gezien. Veranderingen zijn niet altijd even makkelijk. Het is vaak afwachten welke koers het schip gaat varen en of je dan nog wel mee wil. Welke andere mogelijkheden zijn er? Door onzekerheid wordt dan ook vaak spanning ervaren.

Wanneer er voor je wordt gekozen en je daardoor buiten de boot valt, zal je ook een eigen richting moeten nemen. Dat begint eerst met het accepteren dat het over is en van daaruit maak je ruimte om een nieuwe richting te kiezen. Wie zich hopeloos blijft voelen houdt die ruimte gesloten. Angst is daarin heel krachtig. Het verzamelt spookbeelden, maakt doemscenario's en zorgt ervoor dat je verzandt in het zien van onmogelijkheden. 

Bedenk dat je altijd zelf de kapitein bent van je eigen schip. Dat je zelf verantwoordelijk bent van je eigen overtuigingen. Geloof je in je angsten? Dan zal je handelen vanuit paniek en niet helder kunnen nadenken. Geloof je in mogelijkheden? Dan vaar je op vertrouwen dat ze er zijn, ook al zie je ze nog niet.

Het is aan jou welke overtuiging je aan het roer zet en welke je aan de wal laat staan.

Foto: Michael Quinn

Staak het zoeken naar geluk

Geluk is geen richting, maar een gevoel van voldoening en kan voor even een rustplaats zijn. Geluk geeft energie waardoor je tegenslagen kan doorstaan. Geluk is de beloning, wanneer je na hard werken mooie resultaten behaalt of moeilijke tijden goed doorstaat. Bovenal, ervaar je geluk door te beseffen wat je allemaal al in je leven hebt om dankbaar voor te zijn.

Wie zijn geluk als richting heeft, is op zichzelf gericht en zal niet behulpzaam zijn wanneer daar een offer voor wordt gevraagd. Geluk als richting, maakt je blind voor het welzijn van anderen.

Het leven kan niet alleen bestaan uit geluk, dat is nooit zo geweest. Wie daar naar streeft, zal eerder altijd ongelukkig zijn. Dus laat gaan dat gezoek naar geluk en doe wat je te doen hebt! Geef, deel en kom in beweging met al je talenten die in jou aanwezig zijn. Struikel, maak fouten en ga door! Om zo te ervaren wat je echt te geven hebt. Geluk is altijd in beweging, het staat nooit stil.

Het volgen van je intuïtie is een richting naar geluk. En niet gericht op geluk. Het is een richting waarin je van alles tegen kan komen. Intuïtie kijkt niet toe, vraagt zich niet af wat iets oplevert, maar handelt. Je intuïtie volgen, is voelen en doen wat nodig is.

Volg je intuïtie en geluk zal de beloning zijn. 

De les van imperfectie

Leven is ervaren, beleven, genieten en vermaken. Met verdriet en vreugde, geheimen, onzekerheden en stellige overtuigingen, met alle gevolgen ervan. Het hoort er allemaal bij, we maken het in verschillende verhalen mee.

Ieder heeft zijn littekens, mijlpalen en trofeeën. Wie terugkijkt komt ook zijn vergissingen tegen, en het besef hoe het anders had gekund. Dan is het de kunst om je gekuntstel te accepteren en ervan te leren. 

Er zijn periodes dat je de wind mee hebt, de zon volop voor je schijnt en het geluk naar je lacht. Maar het echte levensavontuur haal je uit het ploeteren, wanneer je doorgaat om te overleven, omdat je gelooft dat het geluk ergens op je wacht. 

Er zijn verhalen genoeg, maar ze worden vaak door schaamte verzwegen. De verhalen die we wel veel horen, zijn die vanuit de slachtofferrol waarin anderen de schuldigen zijn. Wanneer verantwoordelijkheden bij anderen liggen, durven mensen eerder hun verhaal te doen. Maar zij die door eigen keuzes en vergissingen in moeilijke situaties terecht komen, durven dat meestal niet. Ze vallen buiten het keurslijf, voldoen niet aan de normen en waarden. Tenminste, dat is wat ze zelf veelal denkenDan is er vaak schaamte, voor wat ‘zogenaamd’ niet hoort. 

Dat wat ‘zogenaamd’ niet hoort, maar wel overal op de wereld plaatsvindt. Waarmee mensen worstelen omdat ze er met niemand over kunnen of durven te praten. Dat zijn juist de verhalen waarvan we het meeste kunnen leren.

Omstandigheden, zoals het niet weerstaan van verleidingen, situaties die anders verlopen dan werden verwacht. Opvoedingen die mis lopen. Jarenlang wachten op een ander, omdat diegene daarin zo geloofde, maar uiteindelijk toch alleen verder moest. Alles gepaard met emoties die de diepste ziel raken, die bijna niemand begrijpt omdat ze zo van jou zijn. Verhalen waar er zovelen van zijn, verborgen door schaamte omdat de maatschappij andere verwachtingen heeft van een succesvol leven.

We lezen er graag boeken over, kijken films met schrijnende gebeurtenissen, waaruit uiteindelijk de mooiste oplossingen voor het levensgeluk geboren worden. Maar velen van ons verstoppen hun eigen meesterstukken, van hoe zij met moeilijke situaties zijn omgegaan, alleen zijn omgegaan. Uit schaamte, omdat het ‘zogenaamd’ niet perfect ging. 

Hoe mooi zou het zijn, als je zonder schaamte kan terugkijken, op jouw waardevolle levenservaringen? Die juist door jouw vergissingen en worstelingen, je leven met wijsheden en inzichten hebben verrijkt. Hoe mooi zou het zijn, als je daarmee anderen kan inspireren en laat weten, dat niets zijn standaard wegen heeft en dat 'normaal' gewoon niet bestaat. 

In perfectie schuilt imperfectie, het is de bron waaruit wij leren.