Nuances

De ‘Dagelijkse Inspiratie’ heeft een grote rol in mijn dagelijks leven gehad. Daar kom ik dus achter op het moment dat ik ermee stopte. Het was een dagelijkse gewoonte om mijn omgeving te observeren, in het kader van een inspiratiekaart. Zodat ik altijd wel ergens een mooie foto kon schieten. Zo heb ik ook een alertheid ontwikkeld, om quote’s uit gedachtespinsels en gesprekken te noteren. Dat maakte dat ik bijna 24 uur per dag bezig was met het signaleren van inspiratie. Het besluit om ermee te stoppen voelde goed en is ook goed. Het loslaten voelde echter vreemd en onwennig. Ik begon daardoor wat te wiebelen en werd meer op mijzelf geworpen, waardoor ik mij de afgelopen maanden nog bewuster op mijn innerlijke kern ben gaan richten.

Onze innerlijke kern weet exact wat goed voor ons is, wat we werkelijk willen en welke richting we willen nemen. Hiermee was ik altijd al bezig, maar de intensiteit ervan heb ik nog nooit zo gevoeld als de afgelopen periode. Ik ervaar daardoor nu nog meer rust en vertrouwen in mijzelf.

Het is erg voelbaar dat mijn bewustzijn een grote sprong heeft gemaakt. Bewustzijn van mijn gedachten en welke emotie mij dat geeft. Bewustzijn van mijn gevoel en emoties en door welke gedachten deze worden veroorzaakt. Deze verbindingen leg ik nu vaker en sneller. Het omschakelen naar mooie gedachten, gaat soms vanzelf en soms heb ik het nog bewust een duwtje te geven. Ik hoef niet meer op zoek naar excuses om mijn negatieve gedachten en irritaties te verdedigen. Dat is een bevrijding. Zodra ik een irritatie voel, kan ik tegen mijzelf zeggen dat ik er geen mening over hoef te hebben, of dat het mijn zaken niet zijn. Ik stap over naar andere gedachten die mij een fijn gevoel geven. Dit geeft mij veel rust.

Ik begin een goede kapitein te worden op mijn eigen schip. Ik maak nog bewuster keuzes, door de richting van mijn goede gevoel te volgen, mijn navigatiesysteem. Daarnaast heb ik een groot vertrouwen in het universum. Ik dans nu veel bewuster met het universum mee. Bewuster dan ooit. Hoe meer ik mijn focus op het goede richt, hoe mooier de dans voelt. Dat is de wet van aantrekkingskracht.
Iedereen die zegt dat het leven hard en gewelddadig is, krijgt gelijk. En iedereen die zegt dat het leven liefdevol en zacht is, krijgt ook gelijk.

Dat waar jij je aandacht aangeeft, manifesteert zich steeds meer in jouw leven, dus je krijgt altijd gelijk. Je trekt het naar je toe, of je het nu wilt of niet.
Maar het universum heeft zo zijn nuances. Dat is waarvan ik mij de laatste maanden nog bewuster ben geworden. Het universum ontvangt immers ieder woord en gedachte in positieve of in negatieve vibraties.
Ik ben gaan onderzoeken wat ik zoal vibreer bij de woorden die ik dagelijks uitspreek en denk. Woorden naar mijzelf en woorden naar, of over anderen. Geloof ik wel echt, wat ik aan mijzelf en aan anderen vertel? Wanneer je deze vraag aan jezelf stelt, zal je eerste antwoord waarschijnlijk “ja” zijn. Maar als je echt gaat voelen wat je eigen woorden zeggen, kan je jezelf nog wel eens gaan verbazen over je eigen waarheden.
Ik kan bijvoorbeeld naar mijzelf en naar anderen uitspreken wat ik heel erg graag zou willen en mijn focus daarop leggen. Maar… als er onder dat ‘graag willen’, nog enig gevoel van weerstand zit, zoals; “Is het wel reëel? Kan ik het wel? Een ander is daar toch beter in, het zal mij dit keer ook wel niet lukken. Wie ben ik om dit te wensen en waarom kan ik niet een keer tevreden zijn?”
Daarmee bevries ik mijn wens van ‘willen’ en gebeurt er niets. Want ik houd met deze onbewuste vibratie de deur naar wat ik wil gesloten.
Wil je de dans met het universum bewust gaan beleven, dan heb je de nuances te leren.
Of…. je gaat voor de volle honderd procent van jezelf houden! Je bemoeit je met geen ander en laat iedereen in zijn waarde, welke keuze deze ook maakt in zijn leven. Je richt je volledig op jezelf en doet wat jij wilt! Hoe een ander daar ook over denkt en praat. Jij gaat volledig jezelf zijn en met al je eigenliefde en vertrouwen in je kracht staan!
Als je dat kan, dan hoef je helemaal niet te weten hoe dit universum werkt, want dan werkt alles al in positieve zin voor jou en leef je het leven, wat jij graag wilt.
Hulde aan hen die hierin meester zijn! Ik waardeer en bewonder ze en laat mij graag door hen inspireren.    
Maar dit is mijn weg en daar geniet ik van. Ik nestel mij steeds meer in het vertrouwen dat alles goed is en maak mij los van wat negatief is. Niet omdat ik tegen het negatieve ben, maar omdat het niet mijn richting is. Ik heb het negatieve om mij heen nodig om het goede te herkennen.  Als er geen contrasten zijn, kan ik mijn richting niet bepalen, meer aandacht dan dat wil ik het niet geven.  
Daarmee steek ik niet mijn kop in het zand voor wat er om mij heen gebeurt. In grote lijnen weet ik wat zich in de wereld afspeelt. Al heb ik direct een kanttekening bij het woord ‘weten’. Laat ik zeggen; ‘ik neem waar’ want wat is waarheid, wat is echt nieuws en is het nieuws waar? Is het vaak niet veel genuanceerder dan als het ons wordt voorgeschoteld? Ook dat laat ik los. Ik wil er liever niet mee bezig zijn, want dit soort gedachten brengt mij naar een minder fijn gevoel.
Mijn navigatiesysteem staat ingesteld op ‘een mooi en vrolijk leven’ dus heb ik mijn vertrouwen in het goede gevoel te volgen. Dat vertrouwen is voor mij de sleutel van alle deuren die ik nog wil openen, ook voor het onbekende. Nu en dan voel ik daarin een disbalans. Zodra ik mij daar bewust van ben is het enige wat ik nodig heb, een verandering van mijn gedachten. Zodat mijn vertrouwen weer voor balans zal zorgen.  

Ik heb nog zoveel meer om te schrijven, maar dat bewaar ik voor een volgende keer. Wanneer weet ik niet, maar ik ben in ieder geval weer terug. 

Liefs,
Anna-Martine

Schermafbeelding 2017-08-02 om 14.03.54.png