Leven richting het einde

Net op het moment dat ik koffie wil gaan zetten en nog voor mijn laptop zit, lees ik de titel van een artikel op Facebook. Er staat;
"In deze organische eieren verander je na je dood in een boom"
Zittend op het puntje van mijn stoel lees ik vluchtig een stukje tekst.
De mogelijkheid om naast cremeren of begraven nog een andere optie te hebben, namelijk een eivormig “seed”-kist. Gemaakt van 100% biologisch afbreekbaar zetmeelplastic, waarin de overledene in foetushouding in de grond gepland wordt. Waarna een boom naar keuze uit het rottende lichaam zal groeien. Luguber? Misschien. Maar dat is begraven of cremeren eigenlijke net zo goed.’ 
Ik maak wat lachende geluiden en wil mijn man vertellen over wat ik nu toch lees, waarop hij zegt “Koffie!”  

Zo sta ik in de keuken nog na te denken over de dood en de keuzes daarna. Ik vind het een prachtig idee om na je leven, een boom van je lichaam te laten groeien. Lijkt mij voor de nabestaanden ook mooi. Vooral als de boom het ook nog goed doet ;-) De wereld zal een stuk groener worden als veel mensen deze keuze maken. 

En zo gaan mijn gedachten verder. Nadenken over de dood en de duur van je leven doen we denk ik te weinig en niet serieus genoeg. Wanneer je echt bewust bent dat je maar voor tijdelijk dit aardse leven leeft, heb je dan niet veel meer behoefte om ook iets moois van dit leven te maken? Besef je dan niet veel beter dat uitstellen van alle dingen die je nog wilt doen, steeds minder kans krijgen om ze te realiseren? Is de dood dan niet een minder heftige gebeurtenis, dan wanneer je er niet aan wil denken of over wil praten? 

De dood hoort net zo goed bij het leven als de geboorte van een baby. Beide gebeurtenissen geven diepe emoties en bij beide gebeurtenissen wordt vaak het leven gevierd. En toch wordt de dood veelal gezien als iets waar je beter niet aan kunt denken. Maar des te meer je bewust bent van het einde, des te meer tellen kleine irritaties in het leven niet meer mee. Omdat ze in vergelijking er niet toe doen. Het maakt dat je veel meer kan accepteren, doordat je gericht bent om het mooiste uit het leven te halen en dat aandacht te geven. Met die gedachte haal je meer plezier uit het goede wat er in je leven speelt. Het maakt dat je veel sneller vanuit wilskracht doorzet en duidelijke keuzes maakt. 

Inmiddels is de koffie gedronken en ging ons gesprek gezellig over de dood. Ik ben benieuwd waar jij het, na het lezen van dit blog over zal hebben als je in gezelschap bent.

Voor wie meer informatie over de “seed”-kist wil, is hier de link.