Verveling

We leven in een wereld van systemen, regels en plaatjes die ons laten bepalen hoe het hoort. Soms kan dat fijn zijn omdat het een richting geeft. We zijn tenslotte kuddedieren, maar hebben ook de behoefte om onze eigen weg te gaan. Dat durven we niet allemaal. Het is ons niet echt geleerd. Als kind eigen initiatieven tonen was vaak uit den boze. Wie niet gehoorzaamde, kreeg straf. Wat je op school leerde, was goed. Wat je zelf bedacht, was fantasie en telde niet mee.

Scholen en ouders hebben nog steeds veel invloed op het sturen van kinderen, omdat ze hen een 'goede' toekomst willen bieden. Vrije tijd wordt goed gevuld, met bv sport, muziekles of andere activiteiten, zodat ze zich zelden zelf moeten vermaken. Krijgen kinderen wel de kans, om zelf te ontdekken wat goed bij ze past?

Ergens deze week reed ik in de auto en luisterde naar de radio. Daar hadden ze het over het verkorten van de zomervakantie. Er werd gezegd dat er ouders zijn die zes weken vakantie te lang vinden voor de kinderen. Volgens hen vergeten kinderen na zes weken, wat ze op school hebben geleerd. Daarnaast vinden deze ouders, dat kinderen zich al snel, tijdens de zomervakantie, vervelen. Vier weken vakantie, zou volgens hen passend zijn. Dat vond ik triest om te horen. Vakantie is juist goed om het creatieve in het kind goed te ontwikkelen.

Verveling is een ultiem moment om het creatieve brein te activeren. In het moment van verveling wordt een kind door zichzelf gedwongen, om iets te ondernemen om het weer leuk te hebben. Een kind dat zich verveelt heeft even stimulatie nodig, om te bedenken waarmee het de verveling kan doorbreken. Help ze op weg door vragen te stellen. Vragen over wat ze leuk vinden, een tijd niet hebben gedaan, geen tijd voor hebben gehad, of nog mooier, nog nooit eerder hebben gedaan. Daarmee motiveer je kinderen om zelf mogelijkheden te bedenken. Dus, vul het niet voor ze in! Wanneer we het 'altijd' voor de kinderen gaan invullen, of wanneer we ze 'altijd' gaan vermaken, leren we ze niet hoe ze kunnen omgaan met tijd die over is. Door het voor ze in te vullen, leren ze geen oplossingen te bedenken, en daarmee creatief te zijn. Er is een grote kans dat ze zich ontwikkelen als een volger, en later in het midden van de kudde lopen. Doen, wat ze wordt voorgedaan.

Mensen die als kind met verveling hebben leren omgaan, zullen sneller buiten de kaders denken, oplossingsgericht en geduldiger zijn. Ze hebben geleerd, hoe ze hun tijd kunnen invullen en ook heel goed even niets kunnen doen. Ze kunnen op de bank hangen en relaxen, zonder het vervelende gevoel van verveling te ervaren. Het zijn de mensen die naast de kudde of voor de kudde uitlopen. Omdat ze inspirerend zijn, lef hebben, fouten durven te maken en hun eigen richting bepalen. Op momenten dat het noodweer toeslaat, sluiten ze zich bij de kudde aan, en zorgen zij voor rust en oplossingen.