Verplichting

Vanochtend stond ik op met het gevoel een verplichte daad te verrichten. Nog nooit eerder heb ik zo’n plankenkoorts ervaren. Niet in mijn werk, niet op school en niet in de sport. Vandaag was het de eerste keer. Een druk vanuit een verwachting. Niet mijn eigen verwachting maar de verwachting die ik mensen heb gegeven. Door de mogelijkheid om zich via mijn website in te schrijven voor een Dagelijkse Inspiratie. Ik zag de teller van de aanmeldingen oplopen en voelde een druk op mijn borst. En nu waarmaken was mijn gedachte 

Vreemd eigenlijk want ik schrijf graag en post al een tijdje op Facebook. Leuk om te doen en leuk om te delen. De gedachte van het waarmaken en een verplichting hebben was mijn eigen bangmakerij. Ik betrapte mijzelf op het creëren van een negatief verhaal in mijn hoofd. Wat als het niet lukt? Wat als er geen inspiratie is om te schrijven?

Maar had ik niet veel meer redenen om dankbaar en vreugdevol te zijn? Want ik vind het geweldig om te schrijven en het is super dat er mensen zijn die dat willen lezen.

Het is hetzelfde als naar je werk gaan en je werk doen. Zodra je het als een verplichting gaat ervaren voel je druk en verdwijnt de vreugde. Werken is creëren en er toe doen. Je bent nodig om samen met je collega’s aan een geheel te werken. Je doet er toe! Zodra je in deze omkeringen kan denken is de druk van een verplichting verdwenen en ervaar je veel meer de waarde die het je geeft. Neem eens het voorbeeld van ouderschap. Als ouder heb je de verplichting om goed voor je kinderen te zorgen. Dat is niet altijd even makkelijk want het vraagt veel geduld en incasseringsvermogen. Maar wat is het fijn om hen, waar je zielsveel van houdt, onder jouw vleugels te zien opgroeien. Hoe waardevol is dat?