Acceptatie

Onmacht is een moeilijk accepteerbaar gevoel wat veel boosheid, verdriet en onrust kan geven. Een situatie accepteren geeft vaak angst, omdat je niet wil dat het blijft zoals het is. Wanneer we een situatie niet accepteren zijn we in staat om problemen in ons hoofd uit te vergroten en te verergeren. We vullen de situatie in met nog meer zorgen en vragen zoals: 'wat als?' Vervolgens creëren we een nieuwe realiteit en gaan daar naar handelen. Boosheid, verdriet en angst vergroten daarin mee. Ongenoegen worden uitgesproken of zelfs hardhandig duidelijk gemaakt. Daarnaast is de kans groot dat je mee wordt gesleept in de frustratie van een ander, waarin emoties worden versterkt.

Door de situatie te accepteren, met overgave, vertrouwen en een helder hoofd, zal je een andere ervaring op doen. Door in de realiteit te blijven, zullen gedachten niet aan de haal gaan met angst en illusie. Acceptatie geeft besef, dat wat je in het moment kan doen, voor nu het enige is wat er is te doen. Het creëert rust. Door te vertrouwen dat er momenten met nieuwe mogelijkheden kunnen ontstaan, sta je open voor inzichten en goed advies van anderen. Wie op deze wijze vanuit het hart handelt, kan de realiteit onder ogen blijven zien, accepteren en verwerken.

Niet iedere situatie heeft een vrolijk einde. Maar zolang je niet weet - en invult - wat het einde zal zijn, kan je handelen met overgave en hoop. Na afloop kun je jezelf in de ogen blijven kijken, omdat je hebt gedaan wat in jouw vermogen lag. Acceptatie is de enige manier om verbetering en positieve verandering een kans te geven. Of om verlies op een niet veroordelende manier te verwerken.