Een vorm van liefde

Liefde is prachtig! Ze kleurt en siert het leven. Liefde heeft een grote bijdrage aan het ervaren van geluk. Toch is liefde ook waar veel mensen mee worstelen, onzeker over zijn en verdriet door ervaren. 

Voor liefde is vertrouwen en ruimte om te kunnen zijn, belangrijk. Ze is geen bezit. Wie haar wil bezitten moet haar vangen, bestormen, continue omarmen en al haar aandacht blijven vragen. Dan bezit je de liefde, maar wel van korte duur. Want als liefde zich beklemd voelt, kan ze niet meer bloeien en dooft haar vuur. 

Liefde begint met houden van jezelf. Wie niet genoeg van zichzelf houdt, kan zijn liefde bij een ander zoeken, door zijn onzekerheden weg te kussen. Wie zichzelf daarin verliest en de ander boven zichzelf plaatst, raakt uit balans. 

Wie denkt dat het de liefde is die voor intens verdriet kan zorgen, zou zich meer bewust mogen zijn van de wijze hoe de liefde wordt ervaren, hoe zij wordt behandeld en wat er van haar verwacht wordt. Want liefde zelf, doet wat liefde is en niets anders.

Wie eerlijk naar zichzelf en naar de ander is, stelt vragen bij onduidelijkheden, in plaats van deze zelf in te vullen. Geef liefde veiligheid, vertrouwen en de tijd die zij nodig heeft om een weg te vinden. Want liefde heeft geen standaard normen, ze kent wel vele vormen. Daarin is niet te kiezen, enkel te voelen welke past. Dat wat past, is dat wat gegoten zit, ongeforceerd.