De les van imperfectie

Leven is ervaren, beleven, genieten en vermaken. Met verdriet en vreugde, geheimen, onzekerheden en stellige overtuigingen, met alle gevolgen ervan. Het hoort er allemaal bij, we maken het in verschillende verhalen mee.

Ieder heeft zijn littekens, mijlpalen en trofeeën. Wie terugkijkt komt ook zijn vergissingen tegen, en het besef hoe het anders had gekund. Dan is het de kunst om je gekuntstel te accepteren en ervan te leren. 

Er zijn periodes dat je de wind mee hebt, de zon volop voor je schijnt en het geluk naar je lacht. Maar het echte levensavontuur haal je uit het ploeteren, wanneer je doorgaat om te overleven, omdat je gelooft dat het geluk ergens op je wacht. 

Er zijn verhalen genoeg, maar ze worden vaak door schaamte verzwegen. De verhalen die we wel veel horen, zijn die vanuit de slachtofferrol waarin anderen de schuldigen zijn. Wanneer verantwoordelijkheden bij anderen liggen, durven mensen eerder hun verhaal te doen. Maar zij die door eigen keuzes en vergissingen in moeilijke situaties terecht komen, durven dat meestal niet. Ze vallen buiten het keurslijf, voldoen niet aan de normen en waarden. Tenminste, dat is wat ze zelf veelal denkenDan is er vaak schaamte, voor wat ‘zogenaamd’ niet hoort. 

Dat wat ‘zogenaamd’ niet hoort, maar wel overal op de wereld plaatsvindt. Waarmee mensen worstelen omdat ze er met niemand over kunnen of durven te praten. Dat zijn juist de verhalen waarvan we het meeste kunnen leren.

Omstandigheden, zoals het niet weerstaan van verleidingen, situaties die anders verlopen dan werden verwacht. Opvoedingen die mis lopen. Jarenlang wachten op een ander, omdat diegene daarin zo geloofde, maar uiteindelijk toch alleen verder moest. Alles gepaard met emoties die de diepste ziel raken, die bijna niemand begrijpt omdat ze zo van jou zijn. Verhalen waar er zovelen van zijn, verborgen door schaamte omdat de maatschappij andere verwachtingen heeft van een succesvol leven.

We lezen er graag boeken over, kijken films met schrijnende gebeurtenissen, waaruit uiteindelijk de mooiste oplossingen voor het levensgeluk geboren worden. Maar velen van ons verstoppen hun eigen meesterstukken, van hoe zij met moeilijke situaties zijn omgegaan, alleen zijn omgegaan. Uit schaamte, omdat het ‘zogenaamd’ niet perfect ging. 

Hoe mooi zou het zijn, als je zonder schaamte kan terugkijken, op jouw waardevolle levenservaringen? Die juist door jouw vergissingen en worstelingen, je leven met wijsheden en inzichten hebben verrijkt. Hoe mooi zou het zijn, als je daarmee anderen kan inspireren en laat weten, dat niets zijn standaard wegen heeft en dat 'normaal' gewoon niet bestaat. 

In perfectie schuilt imperfectie, het is de bron waaruit wij leren.