Regenlach

Het regent en ik denk, o ja, zo is het als het regent. Dan zijn de straten rustig en ben je bijna de enige die de hond uitlaat. Dit weer laat mij nadenken over gewoontes. Zijn gewoontes wel zo gewoon?

Zo schijnt het voor sommige mensen waarheid te zijn dat regen vreselijk is. Dat je daar niet voor je plezier doorheen gaat. Dat je dan je gezicht moet fronzen en flink moet balen als je kleren nat worden. Maar je kan natuurlijk ook kiezen om het tegenovergestelde te denken. Dat je mag lachen in de regen en kan genieten van de regendruppels die op je gezicht vallen. Je kleren worden er niet droog van, maar ook niet als je er flink van baalt. 

Wanneer ik door de regen fiets kan ik lachen. Ik voel mijn mond opentrekken en krijg die niet meer uit de plooi. En weet je hoe dat komt?

Ooit heb ik iemand horen zeggen dat de regen hem vrolijk stemde, dat hij er niet zonder te lachen doorheen kon fietsen. Ik denk dat ik rond de twintig was toen ik dat hoorde. Bij de eerste regenbui ben ik dat gaan proberen. Door te genieten van de regendruppels op mijn gezicht en het niet erg vinden dat mijn kleren door en door nat werden, ervoer ik een hele andere stemming. En dat beviel goed. Sindsdien stemt ook regen mij vrolijk. 

Gedachten hebben veel invloed over hoe jij je gedraagt. Probeer het eens uit. Er is vast wel een situatie te bedenken die je niet kan veranderen omdat je er geen invloed op hebt. Geef daaraan een positieve draai en je zal voelen dat het jouw beleving van de situatie verandert. 

Als je merkt dat het moeilijk is om je los te maken van een negatieve beleving, zitten je overtuigingen al aardig vastgeroest. Vraag jezelf af waarom je vasthoudt aan die beleving, in plaats van excuses te zoeken om deze te verdedigen. Stel je open voor 'waarom' vragen, want daarmee doorbreek je patronen en help je jezelf om meer plezier uit het leven te halen.

Foto via Froot